دنیای بدون سردبیر

نیروی ما در این است که درباره عمق جهان فکر کنیم و به هیچ وجه فاجعه ای را که به آن دچاریم رد و انکار نکنیم. اما در عین حال ، نیروی ما بسته به این هم هست که در پایان و سرانجام کار شما، عقل و فکر را از این بلیه و آفت تصور پاک کرده ایم و همت و شهامت خستگی ناپذیر تجدید حیات را از آن حاصل کرده ایم.

یقینا ما در اتهامی که به شما وارد می کنیم تخفیفی قائل نمی شویم. ما این دانایی جدید را به بهای گزافی خریده ایم تا بعد از این ، دیگر وضع ما یاس آور نباشد.

صدها هزار انسان در عنفوان جوانی به قتل رسیده اند و از زمین که نعش درختان بر آن افتاده، دود بر می خیزد. ما همه اینها را تحمل نکرده ایم که دو یا سه امتیاز جزئی به دست آوریم که شاید فقط فایده شان این باشد که به بعضی از ما کمک کند که بهتر بمیرند.

آری این یاس آور است و ما باید دلیل بیاوریم که مستحق فکر نکردن هم نیستیم. این است وظیفه ای که ما برای خود مقرر داشته ایم و فردا را به انجام دادن آن ، آغاز خواهیم کرد.

در این شب زیبا و در وزش بادها، میلیون ها انسان مسلح و غیر مسلح برای جنگ با وضعیت موجود آماده می شوند.

به زودی سپیده دمی که شاهد شکست شما باشد پدیدار می شود و من می دانم که نوروزی نو در انتظار بشر است.

ما لااقل بشر را از تنهایی و عسرتی که شما او را به آن دچار کرده اید نجات خواهیم داد و این شما هستید که عنقریب به خاطر تحقیرِ وفاداریِ به انسان، هزار هزار تنها و در تنهایی خواهید مرد. حالا می توانم به شما خدانگهدار بگویم.

پایان